5. Een weekje rust (7 juni)

Maandag blijven we dus in Svendborg…. Zoals in diverse weerberichten en logboeken al was aangekondigd, waait het de komende week te hard om nog voor je plezier te varen. Het is eigenlijk een beetje vreemd weer hier: soms schijnt het zonnetje, is het volkomen rustig, windkracht 2 of minder, en dan plots begint het me even te blazen: vlagen van 30 tot meer dan 40 knopen (75 km/u)! En even daarna is het weer stil… ook komt het voor dat er een wolk voorbij trekt. En soms valt daar opeens een plens water uit, maar dat zijn uitzonderingen. De temperatuur wisselt ook sterk per moment: in het zonnetje begin je binnen enkele minuten te transpireren, maar de luchttemperatuur bedraagt 14 graden….  toch, vooral die vlagerigheid bevalt me slecht. Alle boten met een wintertent hebben die opgezet. Zo ook wij. Voorlopig is de conclusie van de kapiteinses namelijk dat we het deze week maar even aankijken……

Leuk was vandaag trouwens een mamma-eend met 10 miniscule kwik, kwek en kwakjes. Blijkbaar één worp, want ze waren identiek. Maar onheil loert overal! Vanochtend waren het er nog maar 4….. Onze vriendelijk Deense buurman vertelde dat hij had gezien dat een meeuw er eentje uit het water viste en in één hap doorslikte. In dat tempo worden ze toch niet gemaakt. Opeens kijk ik ook wat anders aan tegen de saté-tjes die ik gisteren in de marinade heb gezet…. (Buurman, filosoof? merkte op dat zo lang de ‘netto reproductie ratio’ op twee blijft, er niets aan de hand is.) Gezien de stilstand vanwege het weer moet er maar een vermaaks-programma worden gestart. Dus is vandaag (dinsdag) zo’n programma in gang gezet. Het overgrote deel van de bemanning is daartoe afgereisd per toeristieke autobus. Voor de bescheiden som van zo’n 50 Dkr mag je dan plaatsnemen tussen de andere grijsaards en word je van thee-huis naar plasplaats vervoerd. Mmm, ik voel daar niets voor, want zie het volgende voor me:  ik moet dan allerlei ongevraagde bezienswaardigheden belopen. (Of mijn rug dat verdraagt is onzeker.) Bovendien heb ik een enorme hekel aan busvervoer. Tenslotte heb ik het beeld voor ogen van een wagon volgeladen met gezellig in het Deens keuvelende, breiende, kwijlende, kreupelende oude-van-dagen! Kortom: wel zielig voor Hanneke, maar ik heb belangrijker werk aan mijn hoofd: klussen aan de boot. Aldus geschiedt. En dat valt dan vervolgens toch weer vies tegen voor deze doe-het-zelver: met het wegwerken van een paar kwetsbare kabeltjes ben ik opeens een hele ochtend kwijt! Daar zat zelfs geeneens een rookpauze in! (Gewoon vergeten.) Om drie uur zijn ze opeens terug na bezoek aan het schilderachtige plaatsje Faaborg. Vrolijk geverfde huisjes met heel veel stokrozen. Vervolgens bleek een van hieruit geplande bustrip naar kasteeltje Egeskov opeens geheel vervallen te zijn. Daar stonden ze dan! Dus maar naar de Lidl….  Gelukkig is er ook nog een ander kasteel, Valdemar, te bekijken. Na een uurtje zijn ze opnieuw terug bij de boot. Het verhaal: op een gegeven moment bleek dat de bus het kasteel geheel ongemerkt voorbij gereden was en ze weer op de terugweg naar Svendborg waren. Een gevulde dag dus. Achteraf blijkt dat zij drieën de enige pasagiers waren… Deze eerste programmadag belooft nog wat voor de rest van de week!  Maar regeren is vooruit zien. Voor vanavond en morgen staat er namelijk weer vrouwenvoetbal op het programma! (Voor die dagen hoeven we dus niet zelf iets te plannen.) En daarna wordt het weerbericht misschien ook wel herzien.

Woensdag 3 juli begint zonnig met flinke wolkenvelden. Met de stevige wind duren die overigens niet lang. De luchttemperatuur blijft laag, een graad of 13. Hanneke doet 2 wassen, zodat alles weer fris en fruitig is. Onze Deense buurman vertelt intussen dat ook hij wel heeft overwogen om een haventje verder te gaan, maar daar is dan niets te vinden en je zult dan daar weer liggen wachten tot het beter wordt. En dat wordt niet voor het weekend verwacht…. Dan toch maar liever hier, in een stadje met alle (???) voorzieningen.

Overigens is vanochtend door dezelfde buurman waargenomen dat het laatste mini-duckje werd opgeslokt door een kwijlende, ranzige, vette monstermeeuw (waarschijnlijk een Duitse). Mamma duck keek verdrietig, maar pappa duck had een geil trekje rond de snavel en leek zich toch een beetje te verheugen bij het uitzicht op een nieuw reproductieproces… ’s Avonds kijken we op de Pescador voetbal en met succes: we hebben weer gewonnen!

Donderdag begint grijs en kil: 13 graden. Niks aan! Zomer in Denemarken…. Ik heb het altijd al gezegd! Om 9 uur begint het ook nog te miezeren! Hanneke wil geen ontbijt op bed want kruimels zijn des duivels! We fantaseren hardop over vertrek naar een dichtbij gelegen andere haven en er worden dus meteen voorraden ingeslagen. Misschien voorbarig, want het ziet er niet echt beter uit. Maar als we gaan is dat wel noodzakelijk, want de bereikbare haventjes hebben helemaal niets te bieden! Zelfs geen taverne, wat voor een haven wel raar is, maar in deze streek dus wel voor schijnt te komen. ’s Middags komt Chih Ling met een Deense weer-app. Die laat bovendien zien dat het morgen misschien wel een redelijk geschikte dag is om een flink stuk te varen. We spreken af om vroeg nogmaals te kijken en te beslissen.

Vrijdag om half zes gaat de wekker. Het ziet er redelijk uit en de wind is wat afgenomen. Het besluit is om naar Vordingborg, een plaats onder Kopenhagen over te steken. Om 8 uur zijn we los. Het eerste stuk is een bochtige geul tussen twee eilanden en gaat tegen 2 knopen stroming in. Er trekt net een bui miezer over, wat een spectaculaire regenboog oplevert.

Dan het ruimere sop. We zeilen eerst met halve wind, maar die krimpt en daarna is het stuk langs het eiland Langeland net goed bezeild.
Het is een eiland van ca 50 km lang en 2 km breed. Het ziet er uit als een rij glooiende, beboste duinen met er langs een lang, smal strand. Ook andere stukken kust hier zien er – naar hollandse begrippen – raar uit. Achtertuintjes, bos en zelfs weilanden met koeien, grenzen gewoon aan zee! In Nederland zit er of een rij duinen, of een enorme zeedijk tussen de zee en het uitzicht! Het oogt wel vriendelijk.
Op de noordelijkste punt van Langeland krijgen we een stevige deining, over de hele ‘Stoere Belt’ op kop. Daarna kunnen we afvallen en wordt het iets minder stampen. Helaas valt ook de wind grotendeels weg. Als we onder de 3 knopen voortgang hebben roep ik de Pescador op om de motor bij te zetten. Tegen vijven zien we de enorme brug bij Vordingborg liggen, maar het duurt nog twee uur voordat we er zijn. Het haventje is vanuit het westen onzichtbaar en de geul er naartoe nauwelijks te zien. In het haventje is weinig plek beschikbaar, maar de schipper van de ‘Kairos’ (in Svendborg gesproken) zegt dat er nog wel een paar plekjes zijn, achterin. Ook de schipper van de ‘North Star’ (ook uit Svendborg) is hier net aangekomen. Als we net liggen begint het weer stevig te waaien. De verwachting voor vannacht en De komende dagen is regen en wind. (Dat kennen we….) Als ik de achterlijn stevig aantrek hoor ik opeens water stromen. Tegelijk worden mijn voeten nat en ook op mijn zitvlak vormt zich een lauwwarm plek…. GVP! Dat is al de tweede keer! Ik ben op het randje van de douchezak gaan zitten. De vuldop is eraf gesprongen en het water klotst zo mijn broek en schoenen in…. Daarna loop ik rond met een onaangename herinnering aan een periode van zindelijkheidstraining tussen de benen. (Je bent zo jong als je je voelt….)

Zaterdag is het om acht uur egaal grijs en het miezert. De wind is weg, het is volkomen windstil en de miezerregen valt zo verticaal naar beneden, dat maar een deel van de raampjes nat wordt… Mistroostig weer. In deze treurigheid komt een zeiljachtje met twee kwieke 80-jarige Duitse opvarenden, blijkbaar van elders verdreven, zoeken naar een ligplaats. Zij zien dat er tussen onze boot en de buurman nog ruimte is waar zij zich tussen kunnen wringen, doordat een achter-meerpaal daar ontbreekt. Opa heeft alleen niet door dat het hier ondiep is en blijft op ca 8 meter van de kant steken op 1.20 meter. Maar ondanks zijn 2 meter diepgang heeft hij een goeie motor en de bodem is modder. Dus met enig motorgebrul bereikt het stel toch de oever. Nu liggen we in elk geval klemvast! Ze hebben landvasten van 5 meter. Een beetje kort voor hier, maar het lukt als je er een paar aan elkaar knoopt. We worden op de Pescador uitgenodigd om kennis te maken met Wim, een oudere broer van Chih Ling, die in Kopenhagen woont. Het zijn zichtbaar en merkbaar broers! Het wordt vandaag max 17 graden. Wij fleuren elkaar op met de gedachte dat te warm ook helemaal niet lekker is. Maar tegen de middag klaart de lucht op en het begint lekker te waaien, pal van achteren. Steeds harder trouwens, niet leuk meer: windkracht 8 met vlagen van 9 Bft volgens de windmeter…. Uit de Deense weersvoorspelling blijkt dat dit nog wat zal toenemen en dan, onverminderd, tot 06 uur morgenochtend zo doorgaat…. Tegen zeven uur komt de havenmeester ons waarschuwen dat door ‘afwaai’ het waterpeil flink kan zakken. Wij moeten verder van de kant af om schade aan de boegspriet te voorkomen. Dus de voorlijnen verlengd, motor gestart en achteruit en dan de achterlijn strak doorgezet. Ik ga daarbij ten derde male op de douchezak zitten, met hetzelfde, al eerder beschreven, gevolg: een natte broek…. We gaan vroeg ons nestje in want er is niks aan met al dat gewiebel, geklapper en geloei en gefluit. Maar ook de nacht is nogal onrustig doordat twee lijnen in de mast elke twee á drie minuten tegen de mast beginnen te klapperen.

Zondagochtend is de wind wel afgenomen, maar er zijn nog steeds perioden met stevige vlagen. Het ziet er allemaal erg grauw en saai uit. Tegen tien uur klaart het een klein beetje op. Af en toe piept er een zuinig zonnestraaltje door het grijs. De wind is afgenomen tot windkracht 4 á 5 met af en toe een flinke vlaag. Veel bijzonders is en wordt het vandaag niet. We bespreken de verdere planning voor de komende dagen. Chih Ling wil het liefst hier vandaan naar Rügen, mede gezien het verwachte goede weer. Hanneke eigenlijk ook. Ik vind het jammer om Kopenhagen en Allard en Gudrun links te laten liggen. Een besluit wordt nog niet genomen. Tegen het eind van de middag is er de finale vrouwenvoetbal. We zijn opnieuw uitgenodigd op de Pescador. De voetbalwedstrijd is spannend, helemaal door de onterechte achterstand. Helaas, maar met de uitslag kunnen we leven. Nu alles toch naar de gallemiezen is besluiten we maar meteen om niet verder naar Kopenhage te varen, maar hier af te buigen naar Rügen. Het weer wordt de komende dagen goed voor een oversteek. Daarna kan het nog wel eens een tijd duren voordat we dat opnieuw kunnen doen. Jammer, maar Helaas!