10. Hete nachten

Maandag 23 juli blijven we nog een dagje aan de Kabbelaarsbank liggen. Chih Ling gaat zwemmen en inspecteert ook ons onderwaterschip. Er zit bij de boeg wat aangroei, maar de rest is schoon, ook de schroef. Roel en Gerda komen vlak voor Chih Ling liggen. Tony en Chih Ling verwachten ook nog  Canadese kennissen, Jim en Liz, die ze kennen uit Griekenland. Later kwamen ze elkaar weer tegen op de Rhône. Hij komt inderdaad tegen twee uur en vinden een plekje aan de volgende steiger. Op de Pescador wordt voor hen een feestje georganiseerd met hapjes, drank en muziek. Tegen half negen wordt de boel opgebroken. Het is een warme nacht.

Dinsdag staan we vroeg op. De Pescador gaat water tanken en daarna ergens ankeren. Wij gaan richting Ossenhoek. Daar besluiten we een rondje Hompelvoet te zeilen. Het gaat heel, heel langzaam: eerst 0,5 knoop, maar later ‘zelfs’ 2,5. We ankeren om 13.00 uur vlak onder de ZW-hoek van de Hompelvoet. Een uur later komt de Pescador daar ook liggen, een uur later gevolgd door Jim en Liz en, nog een uur later, ook door de Cazador van Koos en Nelleke. We borrelen op de boot van Jim en Liz, een zwaar en op oceaanreizen ingericht schip. (Jim wil hem voor een heel schappelijke prijs verkopen want ze gaan terug naar Canada. Jammer dat het binnen zo’n puinhoop is! Niemand telt €25.000 neer voor een varen varkenssnot! Zo wordt het dus lastig verkopen.) Het wordt een heel rustige avond en we zien een grazend ree op de kant.

Woensdag worden we wakker onder een loodgrijze  hemel. Het blijkt tamelijk vlakbij geonweerd en geregend te hebben en de wind is 180 graden gedraaid. Op de radio horen we dat wat we zien ‘uitdovende buien’ zijn. Nou dat hoop ik dan maar, want voor een onweersbui met wind liggen we hier niet helemaal safe. Het valt mee: we zien een paar uitgebluste buien passeren, maar er gebeurt niets. Tegen tien uur verkassen we naar de Ossenhoek. We vinden daar een prima plekje, met de Pescador aan de overkant. Later volgen de Casador en de Quesederia van Jim en Lis ook, op verschillende plekken. De bewolking lost op en het wordt zelfs weer vrij warm! Tegen vijven gaan we op een plekje in de schaduw van wat bomen gezellie borrelen en liedjes spelen, totdat het daar om half negen een beetje fris begint te worden. Het wordt een vrij zwoele nacht, als aankondiging voor wat komen gaat….

Donderdag begint warm en zeer zonnig, terwijl het laatste zomerzuchtje de geest geeft. Het haventje stroomt vrijwel helemaal leeg. Op de radio horen we verwachte temperaturen van 31 graden aan zee tot 37 in het binnenland… Misschien een lokaal klapje onweer ’s middags. Inderdaad is het om tien uur al zo warm dat Hanneke bijna een appelflauwte krijgt als ze even een rondje eiland wandelt. Door de aanhoudende NO-wind lukte het de afgelopen weken niet om naar de Wadden te varen. Diezelfde wind zorgt ook voor kwallensoep. (Gelukkig steken deze kwallen niet.) Ik blijf vandaag en morgen zoveel mogelijk in de schaduw en binnen: daar is het maar 29 graden om twaalf uur. Als ik kalm op m’n rug ga liggen in het vooronder is dat best uit te houden. Desnoods doe ik een ventilatortje aan. Morgen schijnt het nog erger te worden! (Zeker door al die zweterige bouwvakkers hier in de buurt!) Chih Ling stuurt een beschrijving van de boot van Jim toe voor een advertentie. Het is een zeer volledig schip met een indrukwekkende lijst van technische uitrustingsstukken, rijp voor een oceaanreis. (Wat hij alleen vergeet te vermelden is dat de binnenkant volledig uitgewoond en vies is. Geen mens zal $25.000 uitgeven aan een varende varkensstal met mest- en steekvliegen binnen!! Zelf zal hij het niet opruimen, dus de verkoop wordt een drama!) Het wordt steeds warmer. Om vijf uur is het in de kajuit ruim 32 graden en er staat maar heel af en toe een zuchtje wind. Pas tegen negen uur wordt het koeler. In de verte zien en horen we een onweersbui, maar wij krijgen alleen vijf minuten windvlagen. Het trekt aan ons voorbij. Teleurstellend.

Vrijdag begint, zoals voorspeld was, heel warm en winderig. Omdat de wind verkoelend werkt schuur ik ’s ochtends voor het ontbijt het grootste deel van de schuurlijst. (Die zag er langzamerhand echt smerig uit!)  De laatste meter is net buiten mijn bereik en komt later nog wel. Daarna in de teakcleaner en dan in de teakolie. Het wordt 34 graden en tegen de avond worden onweersbuien voorspeld, dus blijven we vandaag nog even liggen. Veel helpen doet dat overigens niet, want morgen, zaterdag 28, wordt een flinke weersomslag voorspeld met wind, buien en onweer… Dat lijkt ons wel lekker, zo’n verkoeling na al die hete nachten. In elk geval wordt deze nacht een stuk koeler. Tijdens de maansverduistering is het bewolkt en Tegen middernacht begint het plotseling flink te waaien en komen buien aanzetten. We zetten snel de kuiptent op en vlak daarna valt de eerste verkoelende bui, gevolgd door een paar stevige andere.

Zaterdag is het grijs en waait het. Toch is het niet koud. De verwachting is windkracht 4 tot 5, mogelijk 6 en bij Vlissingen en Hoek van Holland mogelijk 7, later via zuid naar west en terug, met de wind van achteren. Vandaag blijven we dus ook liggen, want ankeren is vrij onbeschut. ’s Avonds ontdekken we in de koelkast een volkomen verfrommeld doosje. Tot onze stomme verbazing zitten er toch nog vijf, gave (!) eieren in. Even later komen Tony en Chih Ling borrelen tot over elven. Met het lampje van Tony erbij is dat heel gezellig

Zondag worden we wakker doordat de boot heftig ligt te rukken. De wind is gedraaid en er lopen flinke golven de haven in. Andere boten gaan heftig te keer, maar bij ons valt het eigenlijk wel mee, hoewel we net op het hoekje van de ingang liggen. Later draait de wind iets naar het zuiden en liggen we weer prinsheerlijk. Alleen neemt nu het klapperen en fluiten weer toe met de wind. De verwachting is vanmiddag 6, mogelijk 7 met regen. Dus wij blijven opnieuw liggen. Later horen we dat de Pescador ook blijft. Het wordt een echt, ouderwets soort zondag: grijs, saai, geen moer te beleven. Uiteindelijk app ik Gerrit en Hedy maar eens, want daar hebben wij lang niets meer van gehoord. Gelukkig gaat het daar goed, tenminste overwegend. En dan gaan we morgen maar boodschappen doen en, misschien, een keertje uit eten.

9. Zomer in Zeeland

Maandag 16 juli blijkt uit het bezoek aan de specialiste in Leiderdorp dat mijn bloedwaarden een vrij gunstige uitslag laten zien.  Daar zijn we wel blij om: het had ook wel ongunstiger uit kunnen pakken! Wel blijf ik onder 4-maandelijkse controle. Terug op de Schelpenkade, besluiten we eerst naar Noordwijk te rijden om nieuwe gitaarsnaren te kopen. Daarna rijden we (met enig oponthoud) terug naar de Middelplaat. Het is op de boot / boten vreselijk warm. Voor ons aan de steiger ligt een bootje met een heleboel kinderen, allemaal meisjes. Ze liggen in het water, vermaken zich en gillen, zoals meisjes van 5 tot 10 dat doen. Het is ontzettend warm tot zeven uur en dan plotseling koelt het af, de wind draait 180 graden en in de verte zien we een loodgrijze lucht. Onze buurman zegt dat er onweer in de buurt is. Dat blijkt te kloppen, maar het trekt allemaal ver van ons voorbij langs.

Dinsdag waait het behoorlijk, precies van achteren de kuip in. Bovendien is het behoorlijk fris. Onze buren draaien de boot om en wij doen dat uiteindelijk ook. Daarna vervang ik de gitaarsnaren: een fijn geluidje maakt de gitaar weer! Dan een berichtje van neefje Jon en Jet. Ze zitten in een huisje op de Roompot, bij Ouddorp. Ze komen morgen om een uur of tien langs met Vesper en Rebel. Ze vragen of de boot wel veilig is voor peuters van 2 en 0 jaar, ook zonder zwemvest. Ik denk het wel. Chih Ling komt vertellen dat het filmpje van ons, gitaar spelend voor Hannekes verjaardag, is mislukt. Tony had de camera aan staan terwijl ze rondliep en – om te filmen – juist tijdens het liedje op het knopje gedrukt en dus uitgezet. (Nou ja, ik ken iemand die een hele huwelijksreportage op die manier heeft gemist….) Van de consternatie laat ik twee broodjes vallen, vanzelfsprekend met het beleg op de vloer… Gelukkig kun je bij ons van de vloer eten, en dat doen we dan ook maar…

Woensdag is het warm, zonnig en windstil. Zowat iedereen aan deze steiger vertrekt nog voor 10 uur. We krijgen een berichtje dat Rebel nog slaapt (een supergave! Zeker de hele nacht gestookt….) Nou, wij hebben niets te doen, dus Hanneke gaat de voor een peuter toegankelijke stukken van de boot schoon en baby-proof maken. Jon en Jet komen Tegen elf uur aan met een flinke berg spullen. We eten een appelflap, resp gevulde koek en Rebel wordt in het vooronder gestald in haar draagwieg. De opstappers lijkt het wel leuk om een eindje te varen, zeker als daar een strandje is. Vesper is al heel snel over haar aanvankelijke verlegenheid heen en wil alles onderzoeken. Als we langs de waterdoorlaat varen zien we een zeehond. Hanneke leert haar daarna dat zo’n ‘groot groen ding’ een boei is en dat die niet varen omdat ze vast liggen aan de grond. Dat herhaalt ze dan ook bij elke volgende boei: “die kan niet varen, want die ligt vast.” Ook de masten van zeilboten op afstand herkent ze toch al snel: “kijk, nog meer stokken!” Op de Ossenhoek zien we een meisje van een jaar of 16 met haar moeder krabbetjes vangen. Zíj blijken op hun boot ook nog een kinderzwemvest te hebben. Dat mogen we even lenen, net als de krabbetjes hengel. Heel aardig! En zo, binnen 5 minuten na aankomst, staat Jon met Vesper al krabbetjes te vangen op de steiger…. Daarna gaan ze naar het strandje: ook heel leuk als je 2 jaar bent! Het is hier veel drukker dan de vorige keren. In de verte zit een klein meisje luidkeels Sinterklaasliedjes te zingen, gruwelijk vals. (Desoriëntatie van tijd en plaats! Niet zo best…) Net over enen wordt Rebel wakker en begint te huilen. Ik stuur een berichtje en loop even naar het strandje. Hanneke blijkt door Vesper omgedoopt tot ‘oma zusje’ (Els is Hannekes zusje en Vespers oma.) Daarna lunchen we in de kuip. Vesper wil wel even liggen in de achterkajuit, maar bepaald niet om te slapen. Tegen drie uur besluiten we terug te gaan omdat Jon en Jet ook nog boodschappen willen doen. Vespers mag even sturen. Ze snapt uitstekend dat ze aan het stuurwiel moet draaien, maar waarheen interesseert haar volstrekt niet. Dat leidt tot een enigszins bizarre koers. Tijdens het sturen wijst ze op de grote moer waarmee het stuurwiel vast zit en zegt: “Dat is de toeter!” Ze kijkt nog een keer naar het gat in de moer en zegt “Oh, de toeter is kapot.” (Verbazingwekkend,, zo snugger, dat soort constateringen voor een kind van 2!) We leggen bij de Middelplaat weer even aan bij een boot uit Eindhoven zodat Jon en Jet met hun hele hebben en houwen af kunnen stappen. Daarna varen we terug naar de Ossenhoek. Onderweg zeggen we tegen elkaar wat een ontzettend leuk, grappig en slim grietje Vesper is. Het was een ontzettend leuk bezoekje. Op de Ossenhoek ligt de Pescador aan de steiger. Wij kunnen naast hen aanmeren en – een uurtje later – achter hen meren aan de steiger. We snacken wat en gaan daarna op de Pescador muziek maken. Wat later komen ook Mart en Tine langs tot iedereen tegen half twaalf te kooi wil.

Donderdag is het opnieuwstralend zonnig en er is vannacht een hoop dauw ontstaan. De Pescador gaat naar het eilandje ‘Dwars in de weg’ en ‘de Stampersplaat’ om de paarden te filmen. Wij verleggen en draaien de boot en gaan de boel schoonmaken. Ik doe het dek en plan het kajuitdak. Hanneke maakt alle RVS vrij van vlekken en roest. Zíj is net zo blij als ik met de nieuwe dekwaspomp: ze staat alsmaar vanuit de heup te spuiten…. De middag verloopt verder heel gezapig: ik doe een middagdutje, Hanneke poetst de scepters van de railing, Chih Ling komt langs, roeiend, om te vertellen dat hij voor de haven achter een anker ligt en we krijgen een aardige buurman met een mooi, maar piepklein bootje. Hij heeft maar 40 cm diepgang, een gaffeltuigje met kluiver en een kajuitje waar hij eerst alles uit moet halen om er te kunnen slapen. Hij is met dat bootje tot Zaltbommel gezeild! Hij wilde via de IJssel naar Friesland, maar na de drukte op de Waal heeft hij besloten terug te gaan. Hij heeft dat allemaal in z’n eentje gevaren. (Wel een prestatie!) Hanneke gaat voor tien uur ’s avonds te kooi en ik volg een uur later.

Vrijdag 20 juli loopt de Ossenhoek al om half negen leeg. Merk-waardig: gisteren was het nog bomvol! Wij gaan water tanken in Scharendijke en dan naar de Kabbelaarsbank. De Pescador ligt daar al achterin en wij vinden ook een plekje, twee steigers verder. Als ik wil aanleggen staan er allemaal behulpzame mensen klaar om een lijntje aan te pakken. Ik gebruik de boegschroef (en wel 5 keer de verkeerde kant op, wat tot veel hilariteit leidt….) Onze buren blijken aardige mensen te zijn, die ook in N-Frankrijk en op Wight zijn geweest met hun bootje, een Dufour 3800 (staat voor het gewicht) uit Numansdorp. Hanneke gaat met de auto mee om boodschappen te doen en eenmaal terug, gaat ze opnieuw rvs poetsen. Het is blijkbaar erg bevredigend en het wordt ook wel mooi! Alsmaar complimenten dus.

Zaterdag wil iedereen (behalve ondergetekende) met de auto naar de schippertjesdagen in Bruinisse. We zien de dijken nu eens van een andere kant en het landschap daarachter is eigenlijk best gevarieerd. Na tal van piepkleine, oude dorpjes blijkt Bru al van verre afgesloten voor verkeer. We kunnen de auto kwijt bij de ‘nieuwe’ Jachthaven en moeten verder lopen. Bij de vissershaven is het behoorlijk druk en er staan een heleboel palingrokerijen voor een kookwedstrijd. Ze kosten overal € 18.50 per pond. We lopen de hele markt rond tot achterin het dorp. Terug zien we een prima drumgroep met dikke, dunne, mooie en lelijke oudere drummers in wijde harembroeken die een heftige en leuke drum-show te beste geven. Ze hebben de toepasselijke naam ‘Rammen rammen. Na Bruinisse rijden we terug over Ouddorp. Tony hoopte daar paling te kopen. Helaas blijkt daar vandaag geen enkele palingroker te vinden te zijn. (Die staan allemaal in Bruinisse!) We drinken een biertje op het terras van het pannenkoekenhuis en gaan dan weer naar de boot. ’s Avonds maken we weer een beetje muziek op de Marlijn.

Zondag komt er een plek vrij naast de Pescador en verleggen we onze boot twee steigers, naaast de Pescador. Daarna gaat Chih Ling ergens bij Maasdam kijken naar een op internet aangeboden nieuwe genua en de dames gaan mee. Het wordt een beetje bewolkt, maar blijft warm en droog. Ze zijn om vijf uur ’s middags terug: Chih Ling met een splinternieuw zeil, waarvan het voorlijk  helaas wel 20cm te lang is.

8. Surprise party!

Donderdagochtend 12 juli is de wind weg en de zon ook. Voor de komende dagen wordt overal warm en zonnig weer voorspeld, behalve aan de kust…. Bovendien is het knap fris. Ton, van de Santé komt even langs en brengt weer een krant mee. Het blijft de hele dag winderig en koud, maar vanaf een uur of twee tot zes komt er wel een zonnetje bij. Op de Pescador krijgen ze bezoek van Patty, een aardig ex-schoonzusje, die in Serooskerke tijdelijk op een boerderijtje met dieren past. Ik ga het andere potdeksel schuren, wat weer tot veel commentaar van Chih Ling leidt. Bijna halverwege de zijkant vind ik het te koud en ook wel genoeg voor vandaag. Hanneke loopt een beetje te ‘mopperen’ dat ze eigenlijk een surprise party wil met haar verjaardag. Ik reageer met ‘Dat heb je heus wel eens, een soort van… gehad”, maar echt helpen doet het niet. (Wel een heel klein beetje zielig, natuurlijk! Altijd mee met die boot, altijd ergens in verweggistan, nooit vriendinnetjes in de buurt, nooit kadootjes met je verjaardag, altijd eenzaam en alleen… Eigenlijk wel heel errug zielig!….) ’s Avonds gaat Hanneke om half acht slapen. Ze heeft last van ‘het zuur en is rillerig. Dat is voor mij een goeie gelegenheid om met Tony en Chih Ling te overleggen over zaterdag. We hebben namelijk een complotje…. Hanneke hoopt dus al jaren op een surprise party, maar dat zit er eigenlijk nooit in. Nu gaan we toch proberen daar iets aan te doen. We hebben beide een liedje voor Hanneke gemaakt, we hebben hier aardige mensen leren kennen, en John en Ludy komen vanuit Limburg hier een weekendje heen, ‘een minivakantie’! Intussen heb ik ook de feestvlaggetjes teruggevonden en Tony heeft ook nog twee slingers oranje vlaggetjes. Tony en Chih Ling gaan morgen boodschappen doen en kunnen dan ook wel stiekum taart en spullen voor hapjes meenemen zonder dat Hanneke dat ziet. Zo wordt het misschien toch nog een klein surprise-partijtje…

Vrijdag is het eerst half bewolkt, maar al snel overheerst de zon. Hanneke is helemaal opgeknapt. Zelfs zover dat ze zegt dat ze “dan maar afziet van een surprise party en niets aan haar verjaardag hoeft te doen….” (Nou ja, het wordt in elk geval een verrassing!) In de loop van de ochtend schuur ik de andere helft van het potdeksel en zet het daarna in de teak-cleaner. Misschien kan ik het straks ook nog in de teak-olie zetten! De Pescador verhuist tegen het middaguur naar de Middelplaat en belt even later dat ze een plek aan de binnenkant hebben. Wij blijven nog eventjes liggen. Misschien vanavond, of anders morgenochtend vroeg, vaar ik daar ook heen. Als ik halverwege ben met de teakolie, belt Chih Ling dat er nu een plek vrij komt, zowat naast hen. We starten de motor, gooien los en zijn een kwartiertje later daar. Opeens liggen we uit de wind, in de zo’n! Prinsheerlijk! Ik maak het potdeksel af en  reken de boodschappen af die zij voor ons hebben gedaan. Ze komen daarna bij ons nog even borrelen. Wij eten lofsla, patatten en een perfecte varkensoester. Daarna nog wat nagaren in de zon.  Hanneke blijkt toch een heel klein beetje ongerust over taart op haar verjaardag en over borrelhapjes… Uiteindelijk mompel ik dat Tony wel wat voor ons heeft meegenomen. Ook blijkt, tot mijn verrassing, dat zij eigenlijk aan het eind van de komende week weer naar Leiden wil omdat het slechter weer wordt.

Zaterdag is het 14 juli en dus Hannekes verjaardag. Ik ben vroeg op en hang veelkleurige verjaardagsvlaggetjes aan de bezaan en de hoofdmast en tussen beide masten in nog oranje vlaggetjes van Tony. Als Hanneke wakker wordt ziet ze het eerst helemaal niet. Als ze die toch ontdekt zegt ze meteen “haal weg!” Maar daar pieker ik niet over. Roel en Gerda komen aan en leggen vast, vlak voor ons. Dan komen Tony en Chih Ling met taart en felicitaties, Roel en Gerda ook, met een schilderijtje naar keuze en Belgische bonbons. Tony heeft voor Hanneke een heel decoratief en handig olielampje gemaakt! Daarna eten we de taart bij de koffie op de boot. (Dat past maar net aan: de schipper zit dus maar binnen en verricht hand- en spandiensten, zoals het serveren van de koffie en taart…. ) Ook stromen er allerlei felicitaties binnen via internet. Pas tegen twee uur ’s middags keert de rust terug. Dan, om vier uur komen Ludy en John aan op de fiets. Hanneke zit te lezen en heeft niets in de gaten. Als ze haar zusje en zwager ziet is ze helemaal van slag: dat had ze nu echt niet verwacht! Intussen zijn Tony en Gerda en Chih Ling bezig om bij een barbeque-tafel verderop hapjes en dingetjes klaar te zetten. Dus verplaatst de boel zich daarheen. Chih Ling en ik nemen de gitaren mee en spelen twee verjaardagsliedjes, speciaal voor Hanneke gemaakt. (Daarna worden het meer de meezingers.) Het gezelschap breidt zich al snel uit met Ardje en Willem, een vriendin van hen met partner, Joyce en haar man Wim-Peter en vrienden van hen… Tegen acht uur ’s avonds wordt het erg fris en besluiten we op te breken. John en Luud blijven nog Irish Coffee drinken (2), want ze zijn toch op de fiets….. Zíj vertrekken vlak voor twaalven op de fiets naar hun tentje bij een boer nabij Ellemeet. Ruim na middernacht verzucht Hanneke dat dit toch echt wel een surprise party was, mede door Luud en John en ondanks het gemis van haar vrienden en vriendinnen thuis. Ook de hulp van Tony en Chih Ling was onbetaalbaar. Wel heeft ze nog een klein wensje: nu weer eens een echt feest organiseren…..

Zondag: opnieuw is het zonnig! Ik ruim de vlaggetjes op, we wassen af en gaan met een berg wasgoed, samen met Toni en Chih Ling met de auto naar Leiden. Daar blijkt dat we Lieke nogal overvallen: na een avondje stappen in A’dam had ze ons nog niet thuis verwacht. Ze wilde net verder schoonmaken, maar tja… We gaan voor het huis op het bankje zitten, want in de tuin is het te warm. Om vijf uur begint het WK en daarna gaan we naar de Griek.

 

7. Lieke op de boot

 Woensdag 4 juli gaan Tony en Chih Ling naar Het haventje van West Repart. Wij blijven nog liggen omdat Lieke hier met de auto aankomt. Ze komt om één uur en daarna gaan we bijna meteen boodschappen doen in Renesse.  Als we terug zijn blijven we toch nog maar een nachtje liggen en we kletsen de hele avond vol. Jeroen belt op dat hij bij het konijn Djoekie een jong meeuw heeft aangetroffen. Hij weet niet wat hij ermee aan moet en de dierenambulance komt niet. Uiteindelijk slaagt hij erin om de meeuw in het afgescheiden deel van de tuin te krijgen en geeft hem een bakje met water. We moeten maar hopen dat hij dat overleeft. Grotere meeuwen durven namelijk niet in onze tuin te landen, dus dat wordt nog een probleem.

Donderdag is weer een stralende dag, windstil en we bellen even met Chih Ling. We kunnen daar terecht, desnoods aan hun boot. Terwijl wij daarheen varen worden we gebeld door Pieter, de huidige eigenaar van de Klaasje, onze LM27. Als we bij west Repart aankomen is er net een boot vertrokken en kunnen we naast de Pescador aan de steiger. Zij moeten om half tien naar een begrafenis en ik kan meerijden naar Leiden om bloed te laten prikken. Thuis aangekomen blijkt de jonge zeemeeuw nog te leven. Hij lijkt niet van brood te houden maar moet toch iets eten! Ik slaag er met enige moeite in om hem via de poort naar de kade te dirigeren. Misschien dat zijn ouders hem daar terugvinden…. Een uurtje later zie ik hem daar zwemmen, terwijl twee volwassen meeuwen iedereen aanvallen die ook maar iets te dichtbij komt. Volgens mij is dat niet omdat ze hem beschouwen als lekker hapje voor vanavond maar uit oprechte ouderliefde. De terugweg naar de Grevelingen loopt langs vele wegen… (Zó kunnen we nu met recht zeggen dat we de industriegebieden de Botlek en de beide Maasvlaktes hebben doorkruist…. ’s Avonds vermaken we de andere bootjes met een muzikaal onthaal.

Vrijdagochtend begint grijs, maar gelukkig klaart het snel op. Wij varen naar Port Zeelande om brood te kopen en daarna naar de Ossenhoek. Voor Lieke is het echt een heel nostalgisch tripje. Zelfs zozeer, dat ze eigenlijk vaker naar de Grevelingen wil komen. Nu Jeroen nog zien over te halen! We kunnen op de Stampersplaat een uurtje naast de Orion (een vs Stad 34) van Ruud en Judith aanmeren. Zij liggen ook in haven oost in Warmond. Hanneke en Lieke lopen een rondje over het eiland. Dan vertrekken we weer en varen via Bommenede en de Archipel naar de rand van de Hompelvoet om daar te ankeren. Tegen vijven varen we weer naar de Ossenhoek. Daar blijkt het nu heel druk, met veel dubbel geparkeerdeboten. Wij kunnen langszij bij de buren van afgelopen nacht. ’s Avonds gaan we op de Pescador nog even de verlenging en strafschoppen van Kroatië-rusland kijken. De dames krijgen nog een lekkere whisky en dan naar bed.

 Zondag worden we wakker na een vrij onrustige nacht. Het heeft de hele nacht vanuit de verkeerde hoek naar binnen gewaaid en de boten lagen naast elkaar te rukken, piepen en kreunen. Ook de buren hebben dat gemerkt en watjes in hun oren gedaan. Om tien uur varen we naar buiten en rollen de Genua uit. Het gaat zo langzaam dat de windmeter en het log niets aangeven. Na een uurtje varen we dan toch maar op de motor door de Krabbengeul naar de Middelplaat. Daar blijkt er ruimte te over te zijn. Lieke ruimt haar spullen bij elkaar, gaat met Hanneke nog even volleyballen en dan gaan we boodschappen doen, voordat Lieke weer naar Leiden vertrekt. ’s Middags komen twee mensen langs van een zeilboot de ‘San Antonio’, Jacqueline en Bert, die geïnteresseerd zijn in onze kaarten van Frankrijk en mogelijk van de Middellandse zee. We wisselen telefoonnummers uit en spreken af dat zij naar Leiden komen als wij daar weer terug zijn. Mar en Tine met vrienden komen voor ons liggen. Ze gaan vanavond uit eten in Scharrendijke. De rest van de middag en avond blijft het heel rustig.

Maandag gaan we om 9 uur naar Scharrendijke om water te tanken. Als we daarna naar de Ossenhoek varen komen we de Adamante van Piet tegen. Op de Ossenhoek zien we de Pescador en Casador naast elkaar liggen. Wij leggen een stekkertje verderop aan. Even later komt de Adamante ook hier binnen varen. Piet grapt dat wij hem al de hele tijd achterna varen. Roel en Gerda komen even later aan. Koos en Nelleke hebben een tafel ‘gedekt en daar verzamelt zich een heel gezelschap met – voor ons – als nieuwelingen Kees (de “sport”-visser) en Gonnie, ook Hagenezen. Kees heeft een heleboel haringen meegenomen en gaat die samen met Tony kaken. Eerst wordt er een frisje gedronken, maar al snel worden bier en diverse steviger dranken aangevoerd. Ook de gitaren worden gehaald en worden twee liedje op Roels verjaardag gezongen. Het tweede liedje maakt Roel, maar vooral Gerda, aan het huilen van emotie. Het wordt en blijft een vrolijke boel. Op een gegeven moment staat een magere man met een hondje achter ons te kijken. In een flits zeg ik ‘U heet toch niet toevallig Pieter?’ ‘Jazeker’ zegt de man! Het is de koper van ons vorige bootje, de Klaasje! Hij ligt vlakbij aan de steiger. (Helemaal onverwacht is het eigenlijk ook weer niet: hij had ons vorige week al gebeld dat hij hier in de buurt was met z’n bootje.) Hij had mij, en ik hem, helemaal niet herkend. We spreken af om elkaar later te zien. Tegen één uur of half acht breken we het feestje op. Inmiddels ziet het weer er behoorlijk dreigend uit, maar er gebeurt niets. Om half negen gaan we even bij de Klaasje kijken. Hij ziet er behoorlijk onverzorgd uit, maar er zijn ook wat nieuwe dingen, zoals een rol-grootzeil, self-tailing lieren, een kaartplotter en een nieuwe tent. Als we op het bootje zijn valt ons vooral op hoe ruim hij eigenlijk is voor z’n lengte! Een uurtje later gaan we terug. Op de Marlijn maken we het tentje dicht, want alles wijst op regen.

6. Zon, wind en water

Op de Pescador komen zoon Chung en z’n vriendin Jolie tegen vieren aan. Chung is stevig geërgerd door allerlei files. Ze gaan met z’n vieren uit eten. Wij ook, trouwens: patat met biefstuk, extra mals gemaakt met Toni’s malsmaker (mafmaker). Piet Sap en vriendin (Ghilaine) komen even buurten. Ze zijn nieuwsgierig of wij hebben gezien wie hun bijbootje trachtte te ontvreemden. Dat was niet het geval: zijn touwtjes waren zo rot, dat het bootje er aan één kant er spontaan doorheen zakte. Daarna heeft Chih Ling de andere kant ook laten zakken, zodat het motortje geen risico liep onder water te raken. Intussen neemt de wind gestaag toe, draait naar ZO, van achteren en wordt kouder. De voorspellingen zijn niet zo gunstig: we krijgen vannacht de wind – en dus de golven – met 5 Beaufort vrijwel recht van achteren, van 6 km door de havenopening – op de kont.

Zondagochtend 1 juli blijkt dat de voorspellingen klopten, zelfs wel iets te gematigd waren: ZO 6 Bf en af en toe oplopend tot 7. De hele nacht heeft het geklotst, gefloten, gegierd en geknerpt. Aan overkant zijn vannacht al een paar bootjes van ellende weggegaan en vanochtend de rest, behalve Piet. Op de Pescador en op de Marlijn hebben de schippers lekker geslapen, maar wel als enigen! De rest heeft een doorwaakte nacht beleefd… De Grevelingen ziet wit van de schuimkoppen. In het haventje lopen flinke golven naar binnen en onze boot ligt recht achter de haveningang te hobbelen. Met een extra lijn op de kant is het onrustig maar wel veilig. Voor de komende dagen schijnt dit zo door te gaan. Ik vind dus dat we beter voor anker kunnen gaan liggen, maar de bemanning wil dat persé  niet… Intussen lijkt het erop dat OLH mijn gebed heeft verhoord: bij de stoelgang hoorde ik vanochtend nog maar een heel klein beetje van dat angstaanjagende geborrel in de zwartwatertank! Dank u OLH, dus! Ik zal het nooit meer doen! Overigens valt mij ook hier een eigenaardig fenomeen op: hoewel sommige mensen hier met een groot comfortabel jacht aan de steiger liggen, spoeden zij zich om half negen, met strandstoelen, parasols, zonnetenten, tafeltjes en koelboxen naar het enige struikje op de kant, om zich daar van een plekje te verzekeren….. Ik herinner me nog uit de 50-er jaren, dat bij Zandvoort op het immense strand vol kuilen, ook bepaalde strandgangers feilloos een bepaalde kuil herkenden en onder het roepen “Das ist unsere Keule!” aanspraak maakten op die twee vierkante meter zand…. Vreemd geval van adaptatie…! (En, aldus schrijvend over mijn momenten van verbijstering, kom ik de dag wel door.) Om een uur of één komen de Pescadores weer terug van een wandelingetje naar het strand. Onderweg zagen ze dat de Middelplaat vrijwel onbezet was. Daar liggen we wel minder onaangenaam. Hanneke wordt helemaal zenuwacht van het vooruitzicht hier met zoveel wind te vertrekken. Gelukkig gaat dat probleemloos. Bij de Middelplaat hebben we keus te over! We leggen aan bij een steiger naar het oosten. Een uur later zijn de windvoorspellingen gewijzigd: overmorgen is dit de lager wal of, nog erger, waait de wind weer schuin van achteren de kuip in…. Het is dus nooit goed! In elk geval liggen we de rest van de middag heerlijk met de wind pal van voren, zodat wij in het zonnetje en de beschutting zitten. Ik maak een enorme berg goed gevulde saus met pasta: nog zeker voor twee dagen, eventueel met drie personen. Hanneke valt om tien uur ongeveer om en gaat naar bed. Morgen een nieuwe dag!

Maandag begint uitbundig zonnig, maar het wappert ook wel weer flink, schuin van voren. Piet Sap komt aanvaren en vraagt of hij bij ons kan aanleggen. Dat lijkt mij niet zo’n aangenaam idee: aan de lage wal met de wind toenemend in sterkte en dwars op de boot. Gelukkig roept onze Belgische achterbuurman dat hij zo gaat vertrekken. Piet legt voor tijdelijk aan, maar zo dat de achterbuurman er niet uit kan. Als hij los gooit rollen alle stoorwillen bij ons op het dek en schraapt hij met nogal wat voorgesteld lang onze boot. Als Hanneke “ho!” roept, gaat hij volgas in z’n achteruit, met een soortgelijk effect… Met 4 man kunnen hem zover afduwen dat hij zonder verdere schade te maken weg kan varen. Dan is de buurman aan de beurt: ook dat gaat met veel motorgeweld, bijna fout, maar uiteindelijk is die toch ook zonder brokken vertrokken. Piet kan in het gaatje. Dan gaat Hanneke de achterkajuit schoonmaken. Alles moet eruit, met water en zeep, stofzuigen, matten kloppen, poetsen en zeemen…. Tegen één uur is het klaar en zitten we uit te rusten (van onvermoeibaar toejuichen raak je ook bekaf!). Dan komt Piet vragen of een van ons mee wil om boodschappen te doen…. Nou Hanneke natuurlijk best wel! En zo heb ik dan de rest van de middag vrij, zeg maar. ’s Avonds eten we dus pasta. We lopen gevieren naar de waterdoorlaat (van/naar de zee). Daar zien we aardig wat zeehonden die hier hun Luilekkerland hebben gevonden: bij instromend water hoeven ze alleen maar hun bek open te sperren en de lekkerbekjes zwemmen zo het keelgat in! Geen wonder ook dat er een paar zijn met overgewicht. Toni en Chih Ling komen op de boot en Chih Ling en ik spelen wat ouwe zooi en proberen ‘Crazy little ting, called love ‘ van Queen te spelen. Echt soepel gaat het nog niet. Tony voelt zich niet lekker en gaat wat eerder naar bed en tegen twaalven storten wij ook in bed. Intussen is het stevig gaan waaien en we liggen behoorlijk te hobbelen aan lagerwal.

Dinsdag is wel prachtig zonnig, maar er waait opnieuw een stevige en schrale NO wind. Ik schuur de bankjes en zet ze in de teakolie. Dat konden ze duidelijk gebruiken! Hanneke gaat met Chih Ling en Tony naar het informatiecentrum voor de Grevelingen. Ze komt opgetogen terug: het gebouw is helemaal van hout en riet, behalve het skelet. Ze zijn ook boven op het gebouw geweest en daar hadden de een wijds uitzicht, tot Rotterdam. Het wordt een rustige avond, deels doordat we de tent helemaal dichtritsen omdat de wind onaangenaam. ’s Avonds fiedelen we nog wel wat en kijken we nog even naar voetballen op de Pescador.